Polis - De stad Scout

Is er een manier om zijn eigen aan de jongere generatie van vandaag, kun je verklaren zonder twijfel, chronische: een manier van zijn ingegeven door besluiteloosheid. Ja, je leest het goed: besluiteloosheid. Alsof de onzekerheid, aarzeling, weifeling, de aarzeling van de jongeren maken deel uit van het DNA van het derde millennium en bepaalt keuzes en levensstijlen onzeker, instabiel en kwetsbaar.

Het is alsof er een virus was aangetast hun psychologie, hun wil om te leven, hun wereldbeeld.

Kortstondige waarden en belangrijke keuzes

Zeker is dat de carpe diem, willen alles nu kenmerkend zijn voor de hedendaagse jeugd wereld seconden cliche dat schets het beeld van een tiener of jonge man die de telefoon, bijvoorbeeld, of het web of i-pod als gereedschap en ondubbelzinnige identificatie het leven van zijn generatie, gebaseerd op een cultus van de kortstondige waarden en slechts schijn. Maar respect en geconfronteerd met keuzes die een grote inzet van loyaliteit, de samenhang en de kracht van de geest nodig hebben, de jeugd van vandaag lijkt te wankelen, weigeren de verantwoordelijkheid , die uit de wolken, niet wetende wat te doen. Alsof hun leven, voor wat betreft de richting die het moet nemen als volwassenen, afhankelijk van het toeval, het kortstondige nodig hebt, en niet een bewuste beslissing, gehoord, gezien, dat zowel innemend en zeer gemotiveerd.

Een samenleving die verwart

De cultuur en de samenleving waarin jongeren worden ondergedompeld in een geweldige manier hebben de neiging om desoriënteren, te vervreemden van de prikkels in de diepste, die niet verder dan de epidermis of de tevredenheid van de zintuigen. De huidige cultuur lijkt te worden afgestemd op jongeren ertoe aan te zetten vertraging antwoorden en reacties diep. Deze anomalie existentiële confrontaties, niet verenigbaar is met het leven keuzes vruchtbaar, spannend, belangrijk, uitdagend. Jong is, dan, niet een diepere betekenis te geven aan hun eigen dagelijks leven, niet volwassen en radicale idealen van gezond leven in termen van 'affecties, de volledige realisatie van de persoon, de religieuze roeping, die de inhoud te blijven in de wacht, waardoor het virus is het kompas van besluiteloosheid en een constante in hun leven. Relaties met vrienden, in emotionele, persoonlijke keuzes gaan niet naar een bredere horizon, waaronder, bijvoorbeeld, de dimensie van de relatie met het goddelijke, of idealen van het leven die waarden als onthechting, toewijding te betrekken, respect, vergeving. Het kijkt uit over een kortzichtige perspectief dat niet verder gaat dan de loutere spel en amusement.

Radicale keuzes

Ondanks de besluiteloosheid bepalen het gedrag in de jeugd, een groot deel van de jongeren, integendeel, en zo ja, is gefascineerd door radicale of veeleisende keuzes, zoals het invoeren van het seminarie of het klooster van de keuzes die reflecteren diep op de roeping. Deze laatste heeft nog steeds een grote aantrekkingskracht onder jongeren, en heeft een gezicht alleen een religieuze, maar ook betrekking heeft op een manier van leven, die lag op de vloer behoudt een volwassen verantwoordelijkheidsgevoel, een starre code van ethiek. Aan de andere kant bestaat, en wordt bevestigd door tal van sociologische analyse, die een ongemakkelijke jeugd verstrikt door besluiteloosheid verlaat, van de verlaging van de verwachtingen, slechte perceptie van de toekomst.

Tegenwoordig is het moeilijk voor een jonge gezicht van de projecten waarbij zijn persoonlijke leven en laat hem tot bloei, met de plaats van de eerste steen. De zoektocht naar materiële rijkdom is de eerste bron waarin zelfs jongeren in het spel gebracht. Maar zo kapot. Het innerlijke leven, menselijke relaties zijn secundaire en dus ook hun leefstijl en verminderen van het niveau van intensiteit. Als je doel is gewoon de nieuwste generatie i-pod of de "cool" te kopiëren en te branden, er is nog een lange weg te gaan ... En ondertussen de besluiteloosheid, onzekerheid, eten onzekerheid van hun energieën.

En de volwassenen?

Als jongeren hebben deze neiging om verantwoordelijkheid te weigeren, te wankelen in het gezicht van belangrijke beslissingen, te worden beïnvloed door een cultuur gewijd aan de kortstondige en blijkbaar is het noodzakelijk dat de volwassenen zelf, die hebben de verantwoordelijkheid om hen te onderwijzen, hen te volgen en hen voorbereiden op de toekomst een persoonlijk gewetensonderzoek. De heersende klasse, bijvoorbeeld om politici en vertegenwoordigers van instellingen die doen iets concreets te voldoen aan de behoeften van jonge mensen? Ouders, leerkrachten, opvoeders die de zorg over de toekomst van hun kinderen en studenten, wat het aanbod voor hen als waarden van het leven: de creditcard of een gevoel van verantwoordelijkheid, en werd de eerste klasse ten koste van alles of de mogelijkheid om positieve relaties met de hele klas te behouden om te delen?

Zal over te geven

Jongeren niet alleen reageren blijft, met hun vurige gevoelens, met hun onbetaalbare fantasie en betast de handen uit de mouwen in hun kleine, terug te keren naar het echte leven op die manier, dat lijkt te zijn verloren achter een buitensporig consumentisme en afgoderij van 'blijkbaar het verlaten van de tijd die ze vinden. Dus de aarzeling maakt plaats voor een verlangen te verlossen onoverwinnelijk ...

Nicola Di Mauro