Win wat?
Het belangrijkste in dit leven en 'het helpen van anderen te winnen , zelfs als dat betekent afremmen en het veranderen van onze cursus.
Een paar jaar geleden, de Paralympische Spelen in Seattle, negen atleten, allemaal geestelijk of lichamelijk gehandicapte mensen waren er klaar aan de startlijn van 100 meter. Bij het afvuren van het pistool, de race begon, niet allemaal loopt, maar met het verlangen om er te komen en te winnen. Tijdens de uitvoering, een kleine jongen viel op de stoep, deed een paar salto's en begon te huilen. De andere acht hoorden de jongen huilen. Ze minderde vaart en keek achterom.
Ze stopten en keerde terug ... ieder van hen.
Een meisje met het syndroom van Down ging naast hem en begon hem te zoenen en te zeggen: "Nu ben je beter?". Dan, alle negen omarmd en liep naar de finish. Iedereen in het stadion stond, en het applaus ging een aantal minuten ... Mensen zijn nog steeds het vertellen van het verhaal.
Waarom?
Omdat binnen weten we dat de belangrijkste in het leven is om over te winnen voor zichzelf.
Genomen uit: Journal of Cannibals
Gino
ben op 15 februari 2010 @ 04:44
Mooi verhaal, jammer dat het nooit is gebeurd (de Paralympics nog nooit gehouden in Seattle)
Antonella
ben op 17 februari 2010 @ 14:07
... Het feit dat het nooit gebeurd, lieve Gino, betekent niet dat er ergens, naar iets, niet heeft kunnen gebeuren. Immers, organiseren we spelletjes met de kinderen als we zeggen dat het winnen niet genoeg is als je niet hun best gedaan door het geven van de maximale en je hebt niet gespeeld "schoon"?.
Crunk alle
Antonella
Gino
ben op 4 april, 2010 @ 00:29
Ja, zeker ergens had kunnen zijn zoiets. Dus waarom 'die voor het eerst vertelde het verhaal heeft dit met de nodige plaats in een ander evenement?
Ik heb niets tegen het gebruik van verhalende gebeurtenissen nooit gebeurd voor educatieve doeleinden (het lijkt erop dat de lupettismo is gebaseerd op dit ...), maar het is belangrijk om niet te laten doorgaan als waargebeurde verhalen nooit gebeurd.