El ou ela (Oda á Vida) - Martha Medeiros
Audio Clip: Adobe Flash Player (versión 9 ou superior) é necesaria para desempeñar este Clips de audio. Baixo a última versión aquí . Tamén cómpre ter o Javascript activado no seu navegador.
Morre lentamente
que se transforma en escravo do hábito,
repetindo todos os días os mesmos itinerarios,
que non cambia de marcha
quen non arrisca e cambiar a cor das roupas,
que non fala con aqueles que non saben.
El ou ela que evita a paixón,
quen prefire o negro no branco
e os puntos no "i"
no canto dun conxunto de emocións,
tipo que fan os seus ollos brillan,
que transforman un bocejo en un sorriso,
os que forman o corazón bater
cara de erros e sentimentos.
Morre lentamente
quen non vira a mesa,
que está infelices no traballo,
quen non arrisca seguro pola incerteza de seguir un soño,
Quen non permite polo menos unha vez na vida, fuxir dos consellos sensatos.
El ou ela quen non viaxa,
quen non le,
non escoitar música,
quen non está balde en si mesmo.
Morre lentamente quen destrúe o seu amor-propio,
que non acepta axuda
quen pasa os días queixándose
da súa mala sorte ou da choiva incesante.
Morre lentamente
quen abandona un proxecto antes de comezar,
Quen non fai preguntas sobre temas que non coñece,
aqueles que non responden cando preguntar sobre algo que sabe.
Evitemos morte en pequenas doses,
lembrando que por estar vivo
esixe un esforzo moito maior do que o simple acto de respirar.
Só a paciencia ardente
conducir á obtención
dun espléndido de felicidade.
Martha Medeiros
bigallina
am o 05 de decembro de 2008 @ 07:03
Isto non é poesía de Pablo Neruda, pero Martha Medeiros.
Annamaria
am o 05 de decembro de 2008 @ 10:23
Ela abrangue todas as emocións dun ser, a perfección en todos nós.
Silvia
am o 05 de decembro de 2008 @ 14:36
Esta EDO non é de Pablo Neruda, pero M.Medeiros!
Louis
am o 05 de decembro de 2008 @ 14:46
Facendo unha busca rápida en internet pode facilmente entender iso noo seguro da paternidade, en tanto que sembre fermoso, poética ...
Samuel
am o 05 de decembro de 2008 @ 15:44
Nice ... o único é que non hai Neruda ..
claudia
am o 05 de decembro de 2008 @ 16:11
unha pregunta ... XK escribir este poema? á espera de resposta, hein! ° = P
Richard
am o 05 de decembro de 2008 @ 16:52
Grazas pola corrección,
Richard.
Julia
am o 05 de decembro de 2008 @ 19:03
Poema marabilloso ... Por que está inserido agora?
piergisberto
am o 07 de decembro de 2008 @ 11:38
O poema narra toda a miña vida eu pase ata agora.
Francesca
am o 07 de decembro de 2008 @ 14:34
é moi bo e experimentado nesta época de Nadal.
claudia
am o 23 de decembro de 2008 @ 00:57
oh non! Pablo Neruda poesía é, podo asegurar-vos ... Eu procurei entre os libros que foran deixados XK dúbida qst ... pero o poema é precisamente por Pablo Neruda
Luciano
am o 23 de decembro de 2008 @ 18:52
Sentímolo é semellante ao de Neruda ou é o mesmo, pero é por Martha Medeiros: Eu descubrín en internet atribuída a Neruda I ten que comprobar as versións.
Ela está fermoso, especialmente se podería aplicar todo o que está escrito.
claudia
am o 26 de decembro de 2008 @ 21:54
Podo asegurar-vos de Neruda k! Internet é moi fiable, eu penso escrito en libros de papel ... Ningunha mentira!