Πόλις - Η πόλη των Προσκόπων

Ένα ταξίδι που δεν είναι μόνο ένα προσκύνημα, αλλά μια πραγματική πορεία του νέου ανακάλυψη της ζωής του. Η εμπειρία του είκοσι πέντε με τη ρωμαϊκή οδό προς Σαντιάγο . Είχα διαβάσει ότι αν οι Camino de Santiago κλήσεις πρέπει να απαντηθούν αμέσως. Η φράση ήταν κάτι γενικό ...

Διάβασα ότι αν οι κλήσεις Σαντιάγο πρέπει να απαντηθούν αμέσως. Η φράση ήταν κάτι γενικό, οπότε εκεί είχε δώσει προσοχή στην ημέρα, όταν συζητούσα με έναν φίλο μου "αισθάνθηκε" ότι πριν με ρωτήσετε οποιαδήποτε ερώτηση που έπρεπε να κάνω το σακίδιο και να πάει. Στο αεροδρόμιο check-in από το βάρος των σακιδίων μας ξεπέρασαν τα 10 κιλά το καθένα και οι οποίες επιτείνονται από τα έπη του φουσκάλες και εξουθενωτική τενοντίτιδα, αλλά κανένα από αυτά δεν φαινόταν το παραμικρό βαθούλωμα στον ενθουσιασμό να περπατήσετε το τελευταίο τέντωμα το γαλλικό τρόπο. Δεν είχαμε ιδέα τι μας περίμενε, μόνο εμείς γνωρίζαμε ότι περάσαμε την όμορφη περιοχή της Γαλικίας σε έντεκα ημέρες κερδίζοντας τα 200 χλμ. που μας χώριζε από τον προορισμό : Σαντιάγκο ντε Κομποστέλα . Ήμασταν σίγουροι ότι ήταν μια υπέροχη εμπειρία, αλλά σίγουρα δεν μπορώ να φανταστώ ότι τα πόδια για να ανακαλύψει τον αληθινό στόχο .

Κάθε προσκυνητής φθάνει στο Σαντιάγκο, αργά ή γρήγορα, με κάθε βήμα, λίρες του στους ώμους του, τις ερωτήσεις του. Μην μετράτε τις ημέρες, ούτε τα χιλιόμετρα, αλλά οι εμπειρίες που έχουμε ανοίξει το δρόμο. Επειδή ο τρόπος που ποτέ δεν αφήνει τη δική της προσκυνητές . Η υποστήριξή του είναι άμεση και αποκαλύπτεται με τον πιο απίστευτο ένδειξη για το αν ένας αγρότης έχει χάσει το δρόμο, με την παρηγοριά των οπωροφόρων δένδρων μετά μίλια της ξηρασίας, η ιατρική φροντίδα των άλλων προσκυνητών να χαραγμένη την ελπίδα της διέλευσης στα πρόσωπά τους. Μεταβίβαση πρόσωπα όσων από εμάς το ταξίδι, οι ένδεκα ημερών, βγήκε κάθε πρωί στο σκοτάδι, backpackers, και με την πληρότητα του που δεν χρειάζεται τίποτα άλλο, ακολούθησε τα κίτρινα βελάκια στο στάδιο επόμενο, όπου ένα νέο τοπίο και περαιτέρω συναντήσεις θα αντιστάθμιζε την κούραση της ημέρας.

Σε καμία περίπτωση δεν είναι η ίδια με την προηγούμενη ημέρα. Παρά την επανάληψη των ενεργειών, την ομορφιά της έγκειται στην απουσία της ρουτίνας. Κάθε μέρα έχει την ίδια αρχή: Μετά πριν την αυγή, το πρωινό της ενέργειας, συσκευάζουν και να προετοιμάσει το δρόμο, που αναζητούν, συχνά με τη βοήθεια ενός φακό, τα κίτρινα βέλη διάσπαρτα κατά μήκος του δρόμου. Αλλά όλα τα άλλα είναι απρόβλεπτη, και αν εσείς οι ίδιοι να εγκαταλείψουν τη ροή των γεγονότων, ανακαλύπτουμε πόσο πλούσια μπορεί να είναι οι ώρες μιας ημέρας. Πόσες δοκιμασίες, τόσο σωματική όσο και ψυχική, οι απροσδόκητες δώρα. Ο ταξιδιώτης βρίσκει τον εαυτό του αγώνα, μόνος ή με παρέα, με τα ταμπού τους, τον πόνο τους, το παρελθόν και τις προσδοκίες, βιώνει το υλικό και τη συναισθηματική απόσπαση, το κενό που γαντζώνεται.

Από θαυμάσια αλληγορία για τη ζωή, που ανυψώνει πάντα τον τρόπο που αντιμετωπίζετε με σιγουριά μόνο από τη ζωή του σήμερα. Παρόντες κατά την οποία για ένα χαμόγελο, ένα χαιρετισμό και μια «καμινάδα Buen!" Ripped κατά μήκος του τρόπου. Και τότε αισθάνεσαι μέρος μιας πολύ μεγαλύτερης οικογένειας, κάθε φυσικό πόνο γλιστρά στο παρασκήνιο για να αφήνουν περιθώρια για μια θέληση που είναι σταθερή προσοχή στον άλλο πριν από το δρόμο. Προσοχή, αλλά και απόλυτη εμπιστοσύνη στην πρόνοια, στην άγνωστη πόρους της το σώμα σας αρχίζει να μιλήσουν και να του πει, στην αυθόρμητη αλληλεγγύη και την αγάπη που διαποτίζει κάθε συνάντηση. Επειδή ο δρόμος δεν ήταν ποτέ μόνη της και το μοίρασμα είναι συνολικά, ακόμη και για την απουσία των προτύπων και των μορφών που αφήνουμε πίσω μας.

Όντας προσκυνητές γδύνομαι τα ρούχα τους για να βιώσουν την αληθινή αδελφοσύνη. Καθένας έχει το κλειδί μαζί του και όμως έχει πάντα κάτι να δώσει και να λάβει. Η πρώτη αποκάλυψη του προσκυνητή είναι ακριβώς η χαρά των βασικών, που γίνεται ορατή μόνο όταν αρχίσετε να ψάχνετε σε κάθε άλλη με νέα μάτια, περισσότερο σε εγρήγορση και περίεργοι, διαβάζοντας τις κοινές ανάγκες και τις ελπίδες, αλλά και τη δική του ιστορία και μια "ευκαιρία για την εσωτερική ανάπτυξη και αμοιβαίο εμπλουτισμό.

Μια άλλη αποκάλυψη του προσκυνητή είναι η βραδύτητα, η ανακάλυψη ενός χρόνου μετά από βιολογικούς ρυθμούς, που επεκτείνεται στο παρόν. Μαθαίνεις να μην βιαστεί, να ακούσουν και να φιλοξενήσει το σώμα σας, το μόνο εργαλείο που έχεις, χωρίς να φοβούνται τα όρια και μάλιστα με την επιθυμία να ανακαλύψει ο μόνος τρόπος για να τα δεχτούν και να ξεπεράσουν τους. Μπορείτε να μάθετε για να απολαύσετε την αναμονή, για να απολαύσετε το τοπίο με όλες τις μυρωδιές τους ήχους του, και τα χρώματα, παραλλαγές του φωτός, σκληρότητα του. Πάνω απ 'όλα, μαθαίνει να μην είναι σε μια βιασύνη για να φθάσει.

Ο στόχος δεν είναι να Σαντιάγο, ή απαντήσεις σε ερωτήματα που καθένας φέρνει. Ο πραγματικός στόχος είναι ότι κάθε στιγμή που ζούμε, είναι το μέτρο της αγάπης που βιώνουμε σε αυτό σε σχέση με το άλλο. Μπορείτε απλά να διαπιστώσετε ότι είναι ήδη μέσα μας, όπου το ταξίδι της ζωής.

Και τότε ...
Buen Camino!

Μαγδαληνή Ionata