Πόλις - Η πόλη των Προσκόπων

Μαθαίνοντας από την παράδοση των Βενεδικτίνων να συνδυάσει την προσευχή και την εργασία . Η προστιθέμενη αξία της προσευχής στην ζωή του ανθρώπου. Δεν χρειάζεται να μιλήσουμε για τον Θεό, αν δεν ξέρετε πώς να μιλήσω στο Θεό προσευχή και απατηλές αξιώσεις του πλούτου. Η αυθεντικότητα της προσευχής στη μεταμόρφωση της ζωής τους.

Η Βενεδικτίνων σύνθημα "Ώρα et εργαστήρια» προτείνει έναν τρόπο ζωής με τη στοχαστική και ρεαλιστική, πρακτική και ανοικτό στην υπερβατικότητα. Πρώτον: Παρακαλώ, για το Θεό έρχεται πριν από οτιδήποτε άλλο, αλλά θα πρέπει επίσης να λειτουργήσουν, δουλεύουν, γιατί πρέπει να πάρετε στα χέρια σας, αλλά μη σταματήσετε να προσεύχεται. Γιατί; Ποια είναι η σημασία του αρχαίου αυτού κανόνα; Απαιτεί ότι η ανθρώπινη ύπαρξη είναι ισορροπημένη σε ρυθμούς της έτσι στην απαίτηση αυτή (ότι το έργο αυτό ή της προσευχής) δεν αναιρεί το άλλο και δεν παράγει ένα τρόπο ζωής μονομερή, μερική. Ευριπίδης ήδη σημειωθεί ότι δεν αρκεί να έχουν το όνομα του από το στόμα, αν δεν σηκώσουμε τα μανίκια τους για να οργωθεί και σπείρουν και να αποκομίσουν. Αλλά ο ψαλμός μας θυμίζει ότι αν ο Θεός δεν είναι να οικοδομήσουμε το σπίτι, "το εργατικό μάταια τους κατασκευαστές."

Επίσης, πρόθυμοι να "σπαταλήσει το χρόνο"

Αλλά επειδή το έργο πρέπει να συνοδεύεται - και, κατά κάποιον τρόπο, προηγηθεί - από την προσευχή; Τι προσθέτει προσευχή για τη δραστηριότητα των ατόμων που εργάζονται με ειλικρίνεια και επάρκεια; Από οικονομική άποψη, λίγο. Κάποιοι, μάλιστα, μπορεί να αισθάνονται ότι η προσευχή είναι ένα χάσιμο του χρόνου, τον πολύτιμο χρόνο που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για δραστηριότητες πιο χρήσιμη για το άτομο ή εταιρεία. Αλλά αυτό είναι το πρώτο μάθημα της προσευχής: ότι στη ζωή πρέπει να είμαστε έτοιμοι να "χάσουμε χρόνο». Υπάρχει μια πρόσκληση για τεμπελιά, φυσικά, αλλά να είναι σε θέση να δουν πέρα ​​από τα θέματα της παραγωγικότητας.

Υπάρχουν εμπειρίες στην ζωή του ανθρώπου ότι δεν μπορείτε να κάνετε χωρίς να υποπέσει ώρα: φιλία, για παράδειγμα, η περίπτωση των συναισθημάτων, η ζωή του ζευγαριού, οτιδήποτε έχει να κάνει με τις ανθρώπινες σχέσεις. Για την κατασκευή τους πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να δαπανήσουν χρόνο και ενέργεια για να ακούσουμε, να κατανοούν, να απαντήσει, συντονιστείτε ... Και έτσι είναι με τον Θεό Μέχρι μιλάμε για τον Θεό, δεν ξέρω καθόλου, μόνο όταν μιλάς με τον Θεό και την ακρόαση, η σχέση μαζί Του γίνεται σοβαρή και, σιγά-σιγά, η ζωή μας εξοικειώνεται με τον τρόπο ύπαρξής του. Από αυτή τη συνάντηση με το Θεό, ο άνθρωπος επιστρέφει εμπλούτισαν την παγκόσμια άνδρες. Το βιβλίο της Εξόδου λέει ο Μωυσής ανέβηκε στο όρος Σινά, ο Θεός αναπαύθηκε σαράντα ημέρες μιλάμε με και να ακούει τη φωνή του από την αποκάλυψη της διαθήκης του, τις εντολές. Όταν κατέβηκε από το βουνό, το δέρμα του προσώπου του είχε γίνει ακτινοβόλο φως. Εάν πραγματικά στην προσευχή μπούμε σε διάλογο με τον Θεό, την προσευχή βγαίνουν με το ακτινοβόλο πρόσωπο, που είναι πιο ελεύθερη, πιο χαρούμενη, πιο πλούσια σε ελπίδες, σε καλύτερη θέση να διακρίνει καλά και την καταπολέμηση του κακού.

Η δόξα του Θεού είναι ο άνθρωπος πλήρως ζωντανός

«Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά σου." Είναι η προσευχή που ο Ιησούς μας δίδαξε. Πατέρα, η οποία εκδηλώνεται το όνομά σας, τι είσαι, επειδή ο κόσμος είναι άδειο από εσάς, χαζός και ανίκανος να μιλήσει έπαινο σας. Κοιτάζω γύρω μου και να δούμε τον κήπο του κόσμου στην ομορφιά και την αρμονία του, αλλά βλέπω επίσης την ασάφεια της ιστορίας με την αδικία, τη βία, η οδύνη που καταστρέφουν τις ζωές πολλών ανθρώπων, βλέπω ένα αδιαφανές κόσμο, που δεν περνούν η « αγάπη του Θεού Ως παιδί, τότε θα ζητήσουμε από τον Θεό, Πατέρα μας, να παρέμβει και να αγγίξει αυτό τον κόσμο με τη δύναμη της συμπόνιας του, για τη δημιουργία του βασιλείου της αλήθειας και της ζωής, της αγιότητας και της χάριτος, της δικαιοσύνης της αγάπης και της ειρήνης.

Ρωτάω για ένα θαύμα εντυπωσιακό; Ένας κεραυνός incenerisca κακό; Για τη σύσταση δύναμης δύναμη για το καλό; Όχι, ρωτάω ότι ο Θεός εργάζεται αργά, μέσα από τα δημιουργήματά Του, προκειμένου να κατευθύνει την πορεία του κόσμου προς την ομορφιά και την καλοσύνη. Και όταν ζητώ την προσφορά προς τον Θεό με ελευθερία και χαρά για τον εαυτό μου ως μέσο της δράσης του: Δίνω την καρδιά μου γιατί αγαπώ τον Θεό, γιατί ο Θεός εργάζεται στα χέρια μου, τις επιθυμίες μου για το Θεό τους αποτελούν, σύμφωνα με τις επιθυμίες του . Συμβαίνει έτσι ώστε όταν προσεύχομαι, είμαι αναγκασμένος να εισαγάγει, κατά την αξιολόγηση της συμπεριφοράς μου, το κριτήριο του αγιασμού του ονόματος του Θεού

Παράδειγμα. Στην Α 'Κορινθίους, προβληματίζεται για το πώς να ζήσουν τη σεξουαλικότητα κάποιου, ο Παύλος γράφει: "Θα αγοράστηκαν με τιμή: Δοξάστε, λοιπόν, τον Θεό στο σώμα σας." Η σεξουαλικότητα είναι, σύμφωνα με τον Παύλο, μια διάσταση της ζωής, όπου μπορούμε και πρέπει να δοξάζει τον Θεό, εκδηλώνεται την αλήθεια της αγάπης και της πίστης του. Αυτό δεν είναι να υπακούν σε κανόνες που απαγορεύουν ή ότι αυτό το αφηρημένο, είναι μάλλον να εμπλουτίζει την ανθρώπινη εμπειρία, να μην χάνουμε όλοι ότι η σεξουαλικότητα έχει τη δυνατότητα να εκφράσουν τη δόξα του Θεού στην ανθρώπινη αγάπη. Χρειαζόμαστε πολλή προσευχή, κάνουμε τόσα πολλά να θαυμάσει την ομορφιά της πίστης του Θεού να θέλω να εκφράσω, επίσης, στη σεξουαλικότητα και ακόμη και τη φιλία.

Μαθητές Του ότι brigavano να λάβει θέσεις του κύρους του Ιησού σε αντίθεση με μια νέα αντίληψη »δεν είναι τόσο μεταξύ σας. Αλλά όποιος θα είναι μεγάλη, θα είναι υπηρέτης σας και όποιος θέλει να είναι πρώτος μεταξύ σας πρέπει να είναι σκλάβος όλων" Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για μένα, Επίσκοπος, ότι πρέπει να ζήσουμε την υπηρεσία μου, χωρίς να αναζητούν τις τιμές του κάθε είδους, και ισχύει για όλους τους χριστιανούς για το μέγεθος του μικρή ή μεγάλη δύναμη που έχει χορηγηθεί, και αυτό έχει να διαχειριστεί. «Η δόξα του Θεού είναι ο άνθρωπος πλήρως ζωντανός", λέει ο Άγιος Ειρηναίος. Όπου οι άνδρες και οι γυναίκες εξυπηρέτηση, τίμησε, σεβαστή, υποστήριξε, υπάρχει εκδηλώνεται η δόξα του Θεού. Ωστόσο, όταν η επικρατούσα φόβο, ή δυσαρέσκεια, ή ενδιαφέρον, έχει αμαυρωθεί εκεί τη δόξα του Θεού. Πρέπει να συλλογιστεί στην προσευχή το πρόσωπο του Ιησού σταυρώθηκε. Γιατί αν αυτό το πρόσωπο είναι τυπωμένη στην καρδιά μας μπορούμε να αγαπάμε ακόμη και όταν η υπηρεσία γίνεται ταπεινωτική και μας ζητά να αποδεχθούν την ήττα, άδικο κρίση, μια κακή εικόνα.

Τέλος: η χρήση των χρημάτων. Απαγορεύεται να είσαι πλούσιος, έχω ξαναπεί. Αλλά ο πλούτος που παράγεται σε αυτόν που έχει την ευθύνη δεν είναι εύκολο να αντιμετωπίσει: να χρησιμοποιήσει το ρουλεμάν χρήματα κατά νου την κοινωνική του αποστολή, της εξασφάλισης καλό όλων. Εφεύρεση θέσεων εργασίας και την προώθηση της εκπαίδευσης και της κατάρτισης και της εισόδου στην απασχόληση των νέων γενεών, που εγγυάται την υγειονομική περίθαλψη για τους φτωχούς είναι μερικά μόνο από τους πολλούς τρόπους με τον οποίο ο πλούτος μπορεί να μετατραπεί σε αλληλεγγύη και να γίνει όργανο του αγιασμού του ονόματος του Θεού, όμως, αυτό, ο μετασχηματισμός δεν είναι δύσκολο, αν αφιερώσετε χρόνο στην προσευχή είναι η προσευχή που αποκαλύπτει τις απατηλές υποσχέσεις του πλούτου, η οποία αυξάνει την επιθυμία της καρδιάς και τη δύναμη του καλού.

Αγιαστική όνομα του Θεού

Τότε που με την παρουσία του Θεού και να αρχίσει να προσεύχεται. Υπακούοντας ο Ιησούς, πρώτα απ 'όλα να αναγνωρίσουμε ότι ο Θεός είναι ο Πατέρας μου και την ίδια στιγμή, ο πατέρας του πλήθους των παιδιών. Προσεύχομαι, ως εκ τούτου, αναγνωρίζοντας ότι κατοικεί μεταξύ αδελφών. Και ανάμεσά τους, προσεύχομαι ο Θεός μπορεί να αγιάσει το όνομά του, φανερώσει την παρουσία του, που αγαπούν στον κόσμο. Αυτό που κάνει αυτή την προσευχή μαζί μου; Η επιθυμία και την προθυμία να γίνει ένα όργανο του Θεού, επειδή το όνομά του να αγιαστεί, την επιθυμία ότι αυτό που είμαι ως σεξουαλικό πρόσωπο, το θραύσμα της εξουσίας που είναι στα χέρια μου, το ποσό του πλούτου που έχω και μπορώ να διαχειριστώ όλα Αυτό θα συμβάλει στην «αγιάσει το όνομα του Θεού."

Ανέφερα σε κάποιο στοιχείο αυτού του μετασχηματισμού, αλλά ποιος ξέρει πόσα πράγματα θα μπορούσαμε να πούμε. Με ενδιέφερε μόνο να συνειδητοποιήσουμε ότι η προσευχή δεν είναι μια φυγή από τον κόσμο. Σίγουρα ένας από τους παγκοσμίως ξεφύγει από την λαβή και να σταθεί ενώπιον του Θεού, αλλά να επιστρέψει στον κόσμο με νέες επιθυμίες, νέο θάρρος, νέα δύναμη. Για να λειτουργήσει στον κόσμο και να μετατρέψουν σύμφωνα με τη λογική της στο θέλημα του Θεού, η αυθεντικότητα της προσευχής μετριέται από τον τρόπο με τον οποίο μεταμορφώνει τη ζωή μου. Αν προσεύχομαι αλλά συνεχίζουν να λειτουργούν με ασφάλεια σε μια διαταραγμένη σεξουαλικότητα, τόσο θρησκευτική εξουσία, το χρήμα με εγωιστικό τρόπο, μπορώ να είμαι σίγουρος οτι η προσευχή ήταν καθαρή εμφάνιση Αν αρχίσω να αντιληφθεί τις αδυναμίες της συμπεριφοράς μου και να αναλαμβάνει ένα ταξίδι πολύ μετατροπή, τότε η προσευχή γίνεται ένας τρόπος: μακρά, πιθανότατα, και απαιτητική, αλλά αυτό με φέρνει πιο κοντά στο στόχο.

Borel Θεολόγου